جنین ِ
مهدی مرادی
در شیشه زندانی ام
دست هایم را به جداره می چسبانم
و سرم را از حباب الکل بالا می آورم
نگاه می کنم
و اندام کامل خود را
در جنین دیگران حدس می زنم